خرداد ۰۱، ۱۳۸۲

زندگی

زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
زندگی پرشی دارد اندازه ی عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دلهاست
زندگی هندسه ساده ی تکرار ن�سهاست
هر کجا هستم باشم
آسمان مال من است
حنجره، �کر، هوا، عشق، زمین، مال من است
آری آری، آری آری
زندگی زیباست
زندگی آتشگهی دیرنده پا برجاست
گر بی�روزیش، شعله اش در هر کران پیداست
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست

رامین